Zanzibar is een van de armste gebieden op deze wereld. Dat het daardoor minder ontwikkeld is dan Nederland, lijkt logisch. Maar de logica welke zaken er wel of niet zijn, ligt niet voor iedereen voor de hand. Zo kreeg ik voor vertrek regelmatig de vraag of mensen hier wel internet en mobiele telefoons hebben. Natuurlijk, overal op deze wereld gebruiken mensen internet en mobiele telefoons. Logisch, vond ik. Net zo onlogisch lijkt het voor sommigen dat we in mijn gastgezin met een emmer moeten douchen en de hurk-wc doorspoelen. Geen douche dus, geen doorspoelknop, geen wc-bril. Wel heeft mijn gastmoeder een Blackberry en een Samsung smartphone. En ik geef haar geen ongelijk. Ik heb al gemerkt dat ik een stuk beter zonder westerse wc kan leven, dan zonder mijn telefoon. Een groter probleem dan het gebrek aan stromend water dat af en toe opkomt – daarvoor zijn er gewoon een paar flinke emmers op voorraad – is het gebrek aan elektriciteit.
Toen de eerste dag de stroom uitviel en ik hoorde dat het meer regel dan uitzondering was, kreeg ik een lichte paniekaanval. Hoe moet het met mijn onderzoek als ik mijn aantekeningen niet kan uittypen omdat de batterij van mijn laptop leeg is? Hoe heb ik ooit nog contact met het thuisfront als ik mijn Ipad niet meer kan gebruiken om te Wifi’en? En zal ik als vermist worden opgegeven als ik mijn telefoon niet meer beantwoord? Als klapper op de vuurpijl kwam ik er ook nog achter dat ik de verkeerde verloopstekker heb meegenomen. Hoe kon ik nu nog toegang krijgen tot de schaarse stroom?H Gelukkig heeft mijn gastbroertje mij geleerd het stopcontact te bewerken met een satéprikker. Mijn nieuwste waardevolle bezit bewaar ik dan ook angstvallig onder mijn kussen. Tijdens de uren dat er stroom is, heb ik een strak schema om mijn apparaten op te laden. Bereikbaar ben ik voorlopig dus wel, tenzij ik een ongeluk krijg met het stopcontact en de satéprikker. Het is wat, al die digitale ontberingen hier. Wie zou zich dan nog druk maken over het doorspoelen van een wc met een bakje water?
25 oktober, 2011
In culturele electroshock
5 reacties »
RSS feed voor reacties op dit bericht. TrackBack URI
Ik dacht even dat we niet konden kolonisten de komende 7 maanden! pfjoe….
Reactie door Jojo — 25 oktober, 2011 @ 3:13 pm |
Tip: met een pen kan je ook prima het stopcontact bewerken.
Reactie door Carina — 25 oktober, 2011 @ 4:07 pm |
@jojo natuurlijk wel. Ik ben rood!
@carina dat kan natuurlijk ook maar met zo’n sateprikker kun je er een stuk beter bij…
Reactie door marluz — 26 oktober, 2011 @ 5:55 pm |
Doe mij toch maar een doorspoel w.c. Douchen kan prima met een bakje water. Daar hebben we vorige vakanties al flink mee geoefend.
Maar een Blackberry en een smartphone………….ja, je moet natuurlijk wat als de batterij van de een op is…….
Reactie door Marian Hamelink — 26 oktober, 2011 @ 6:31 pm |
Ha die Marloes, ik vind het heel avontuurlijk en stoer van je om steeds maar weer van die barre reizen te maken. Wat mij betreft, ik zou prima zonder tel en computer kunnen (denk ik) maar niet zonder alle gemakken van douche, bad en toilet. Leuk verhaal van die vrouwen in je eerste verhaal die zich dagen samen zaten op te kalefateren voor het offerfeest. Hou je taai en veel groetjes!! Marian Moesker.
Reactie door Marian Moesker — 7 november, 2011 @ 11:41 am |